Но на индивидуално ниво промените се неверојатни. Во 1990 година не постоеше Вебот, а денес дигитализацијата и интернетот го збогатија нашето секојдневно искуство, нудејќи ни повеќе информации и повеќе можности да откриваме и истражуваме нови работи.
Пример, во 1990 година сте чуле песна на радио, ви се допаѓа но немате поим која е песната и чија е. Но во 2010… ви треба само 30 секунди да дознаете се за песната!
(потребно е инсталиран Silverlight за zoom.it)
(via Мартин Димовски)








добро е да се присетиш на добрите стари времиња… :)
Хаха :) добрите стари времиња… Верувам дека во 2020 некој ќе напише дека во 2010 се допишувале и заедно споделувале слики на Facebook, играле Counter во тимови додека никој не разбирал што е тоа, го гледале Avatar во 2D :)))
Во секој случај добро инфо за 1980-тите :) Промените се фасцинантни.
Во 80-тите години слушавме радио затоа што имаше што да се слушне (Dire Straits, Azra, Prljavo Kazaliste, EKV, Idoli, The Clash, Men at Work, Cars, Phil Collins …)
Во 80-тите висевме пред „Југотон“ во ГТЦ за да ги дочекаме новите плочи, кои потоа ги слушавме *заедно*, во друштво.
Во 80-тите висевме „пред Ванила“, одевме во кино „Вардар“, „Култура“ да ги гледаме „Брилијантин“ и „Алиен“, и во „Напредок“ да гледаме „Хопа-цупа у кревету“.
Во 80-тите години го основавме „Шеесет-и-тројка“, одевме во „Алпино“, пуштав музика во дворчето на „25 мај“ (она што денес е „Хард-Рок“, а главен фраер беше оној кому вујко му од Гери, Индијана му испратил вокмен.
И — во 80-тите години, кога ќе слушневме некоја песна, го фаќавме девојчето за рака, тивко ја потпевнувавме мелодијата и … ахем … водевме љубов.
Денес – осамени висите на Интернет и веднаш дознавате кој е семплинг рејтот и фреквенцијата на енкодингот на песната.
Аирлија! :)