Што имаат заедничко Никола Груевски, Владимир Путин, Дејвид Камерун, Барак Обама и Папата Бенедикт XVI? Сите овие политичари се се само дел од светските лидери кои го прифатија Twitter како алатка за комуникација со граѓаните. Според Digital Daya, компанија која им помага на политичарите да ги прифатат новите медиуми, во декември 2012 година скоро 75 отсто од светските лидери имале свој профил на Twitter.
Ова е важно бидејќи Twitter нуди полесен начин да се комуницира со политичарите. Во реалниот свет скоро е невозможно обичен граѓанин да им се приближи на политичарите, камо ли на лидерите, што е иронично бидејќи тие се одберени од граѓаните, нели? Но, на Twitter и на другите друштвени мрежи, ваквиот контакт станува полесен бидејќи ПР службата која го води профилот ќе може да ги анализира прашањата и барањата на граѓаните, и да му даде фидбек на политичарот за јавното мислење.
I posted 9 photos on Facebook in the album “Активности (јануари 2013)” fb.me/22vfsmKlS
— Nikola Gruevski (@GruevskiNikola) January 2, 2013
Но, имање на профил не значи и поголема интеракција. Пример е профилот на македонскиот премиер Груевски кој е само RSS канал на пренесување на информации од Facebook профил или од сајт, без никаква интеракција со другите корисниците.
