И покрај фактот што постојат навистина импресивни суперкомпјутери, во моментов најбрзата опција е Folding@home проектот. Истиот наместо да има хардвер на едно место, го користи хардверот кој го даваат на располагање корисници ширум светот.
Folding@home е всушност проект кој своите почетоци ги гледа на универзитетот Стенфорд во 2000 година. Неговиот креатор, професорот Vijay S. Pande, останал раководител до 2019 година. Во моментов, проектот е под раководството на Dr. Greg Bowman, кој е поранешен студент на Dr. Pande.
Овој проект е најпознат по тоа што својата моќ ја користи за борба против болести како што е Алцхајмер, и во последниов период, коронавирусот COVID-19. Борбата со ваквите болести често диктира различни методи на проучување, а ваквите суперкомпјутери се користат за моделирање на протеини кои се поврзани со болеста. Ваквите протеини цело време се движат и формираат енормен број на форми и големини кои треба да се проучат со цел побрзо да се направат антитела кои би се бореле со вирусот.
Она што е интересно е што моќта на проектот рапидно порасна откако истиот се посвети на коронавирусот. На 23 март, целата процесирачка моќ на Folding@home беше 470 petaFLOPS, што е повеќе од седумте најмоќни суперкомпјутери на светот. На 13 април, бројката се зголеми до 2.4 exaFLOPS, што е повеќе од заедничката моќ на најмоќните 500 суперкомпјутери во светот во моментов. Истата е 15 пати побрза од најбрзиот суперкомпјутер во моментов, IBM Summit, кој користи преку 1,000 графички картички во исто време. Скокот од околу 2,000 petaFLOPS во период од неколку седмици е навистина импресивен, посебно ако се земе во обзир дека се користи секојдневен хардвер кој корисниците го даваат на располагање.
