Цените на RAM меморијата скокнаа за речиси 400 отсто поради вештачката интелигенција

Бумот на вештачката интелигенција не ги поскапува само графичките процесори и серверите. Сè поголемиот апетит на ВИ дата-центрите за меморија почна директно да влијае врз цените на RAM меморијата, SSD-ата, компјутерите и паметните телефони.

Според анализите на пазарот, цените на одредени типови DRAM меморија во период од една година пораснале за речиси 400 отсто. Овој феномен веќе добива и име, „chipflation“, односно инфлација предизвикана од поскапувањето на полупроводниците.

Axios анализата за „chipflation“ покажува дека растот на цените е поврзан со огромната побарувачка од големите технолошки компании, кои однапред обезбедуваат долгорочни количини меморија за своите ВИ инфраструктури.

HBM е причината, но проблемот се прелева

Во центарот на проблемот е HBM, односно High Bandwidth Memory. Овој тип меморија се користи со најмоќните ВИ акцелератори, вклучувајќи ги оние на Nvidia и AMD.

HBM бара големи производствени капацитети, а производителите на меморија како Samsung, SK hynix и Micron мораат да одвојат дел од своите капацитети за овие попрофитабилни чипови.

Тоа има последица и за традиционалниот DRAM пазар. TechInsights објаснувањето за недостигот на DRAM и NAND укажува дека побарувачката од ВИ дата-центрите фундаментално го менува меморискиот пазар. Наместо досегашниот циклус во кој цените растат, производителите ја зголемуваат понудата, а потоа следи пад на цените, индустријата сега се соочува со структурен недостиг.

Со други зборови, истите фабрики мора да задоволат два пазари. Едниот е ВИ инфраструктурата која е подготвена да плати висока цена, а другиот се компјутерите, телефоните и останатата електроника која е многу почувствителна на трошоците.

Компјутерите и телефоните ја чувствуваат разликата

Последиците веќе се гледаат кај потрошувачката електроника. Анализа објавена во Benzinga покажува пример каде стандардна PC меморија која претходно чинела околу 75 долари достигнала цена од околу 460 долари. Тоа е зголемување од повеќе од шест пати за конкретен производ, иако цените зависат од моделот, капацитетот и пазарот.

Сличен притисок има и кај паметните телефони. Според податоци цитирани од Counterpoint Research, мемориските компоненти веќе претставуваат значителен дел од трошоците за производство на уредите од средната класа.

Извори наведуваат дека меморијата сочинувала околу 36 отсто од трошоците за производство на телефони со цена меѓу 400 и 600 долари во вториот квартал. Со растот на цените, производителите имаат сè помалку простор да го апсорбираат дополнителниот трошок.

Затоа дел од индустријата може да се насочи кон поскапи модели, каде повисоката маржа полесно го покрива растот на цената на компонентите.

Кога ВИ поскапува и нешто што нема ВИ

Најинтересниот аспект на „chipflation“ е тоа што корисникот не мора воопшто да користи ВИ за да ја почувствува.

Компјутерот за работа, смартфонот или SSD-от можеби немаат никаква директна врска со генеративната ВИ. Сепак, тие користат исти или поврзани производствени капацитети како системите што ги напојуваат големите ВИ модели.

Reuters веќе забележа како кинеските производители на меморија CXMT и YMTC добиваат поголема моќ на пазарот токму поради растечката побарувачка за DRAM и NAND поврзана со ВИ.

Проблемот дополнително се усложнува бидејќи изградбата на нови фабрики не може да го реши недостигот преку ноќ. Полупроводничките фабрики бараат години и милијарди долари инвестиции, а производството на напредна меморија има дополнителни ограничувања.

Паралелно со хардверската трка, технолошката индустрија почнува да се соочува со уште едно прашање: дали гради ВИ агенти затоа што корисниците ги сакаат или затоа што технологијата тоа го овозможува?

Како што пишува Wired, ВИ агентите сè уште не се блиску до масовната употреба што ја очекуваше Силиконската долина. Причината не е нужно техничка, бидејќи на пазарот му недостигаат производи кои обичните корисници навистина сакаат да ги користат.

Истражувањето на Forrester покажува дека потрошувачите сè уште се внимателни кога станува збор за делегирање задачи на ВИ агенти, особено кога тие треба самостојно да донесуваат одлуки или да вршат плаќања.

Тоа создава интересен контраст. Компаниите инвестираат огромни суми во дата-центри, акцелератори и меморија за да ја изградат инфраструктурата за иднината, додека самите корисници сè уште не се сигурни што точно сакаат ВИ агентот да прави за нив.

Во меѓувреме, сметката за оваа трка пристигнува и надвор од ВИ индустријата. Ако меморијата продолжи да поскапува, дел од трошокот неизбежно ќе се префрли врз производителите, а потоа и врз крајните корисници.

„Чипфлацијата“ така може да стане еден од највидливите несакани ефекти на ВИ бумот. Наместо само поскапи сервери за компаниите што развиваат ВИ, таа може да значи и поскап лаптоп, смартфон или надградба на компјутерот за сите останати.