А.Џ. Џејкобс, автор и репортер за The New York Times, се обиде да живее 48 часа без никаква интеракција со вештачка интелигенција (ВИ). Резултати од експериментот покажуваат колку длабоко е вградена оваа технологија во нашето секојдневие – од храна па се до транспорт.
Џејкобс не се ограничил само на избегнување на очигледни алатки како ChatGPT, туку се обидел да избегне секаква форма што вклучува машинско учење. Тоа значело без социјални мрежи, без препораки од Netflix, па дури и без кредитни картички кои користат алгоритми за детекција на измами
Подготовки за свет без алгоритми
Пред да започне, Џејкобс консултирал експерти за да дефинира што точно значи “без ВИ”. Според Џеф Вилсер, водител на подкастот “AI-Curious”, избегнувањето на ВИ е речиси невозможно. “Ако сакате да избегнете ВИ, одете да бидете овчар во планина, но дури и тие веројатно ја користат”, вели тој. Џејкобс одлучил да го прошири опфатот: без струја од мрежи кои користат ВИ за оптимизација, без вода од системи што ја регулираат со алгоритми, па дури и без облека произведена со помош на машинско учење во фабриките.
За да се подготви, тој набавил стари уреди: класичен Kodak фотоапарат наместо смартфон камера, која користи ВИ за фокус и осветлување. Храната? Само органска, без етикети генерирани од алгоритми во маркетингот. Ова покажува дека ВИ не е само во апликациите, туку и во ланците на снабдување. Според анализа од JK Tech, такви експерименти откриваат дека ВИ го поддржува системот на кој се потпираме, од одлуки до брзина на работа.
Од будење до вечера без помош од машини
Првиот ден започнал со едноставни предизвици. Наместо да провери време на телефон, Џејкобс погледнал надвор од прозорецот за да ја процени температурата. Апликациите за време користат машинско учење за предвидувања, па тој се потпрел на традиционални методи. За појадок, избегнал производи како кафе од машини со ВИ сензори или храна од супермаркети каде што цените се прилагодуваат динамично.
Транспортот бил уште поголем проблем. Uber и Lyft користат алгоритми за цени, рути и распоред. Дури и такси возилата имаат ВИ во сензорите за безбедност. Џејкобс одлучил да оди пеш или да користи велосипед, но дури и сообраќајните светла во многу градови се оптимизирани со ВИ за проток. Во интервју за WNYC, тој раскажува како морал да бара помош од луѓе на улица за насоки, наместо да користи Google Maps.
За ручек, се сретнал со колеги во ресторан. Плаќањето? Кредитните картички детектираат измами со ВИ, па тој користел готовина од банкомат кој, за жал, исто така ја користи технологијата. Алтернатива: размена со златни предмети од мајка му, што го направило да се чувствува како во минатото.
Вториот ден донел повеќе фрустрации. Без ВИ во е-пошта, тој рачно пишувал белешки. Социјалните мрежи биле забранети, па комуникацијата се сведувала на телефонски повици или лични средби. За вечера, избегнал ресторани со препораки од алгоритми, избирајќи места по препорака од пријатели. Ова го натерало да размислува за човечката интеракција, која е потисната од технологијата.
Онаму каде ВИ е невидлива, но неопходна
Најголемите тешкотии доаѓале од невидливите аспекти. На пример, струјата во Њујорк се дистрибуира со помош на ВИ за балансирање на оптоварувањето. Водата? Системите за филтрација користат алгоритми за квалитет. Џејкобс морал да користи свеќи и шишиња вода, што го направило експериментот исцрпувачки. Според Unmissable AI, такви предизвици покажуваат дека ВИ е вградена и во инфраструктурата, а не само во гаџетите кои ги користиме секојдневно.
Здравјето е исто така засегнато. Без фитнес апликации кои користат ВИ за следење, тој се потпрел на класичен часовник. Но, дури и лековите во аптеките се произведуваат со помош на ВИ во истражувањата. Ова покренува прашања за иднината: што ако ВИ стане уште подлабоко интегрирана? Експертите предупредуваат дека зависноста може да доведе до ранливости, како во случај на хакерски напади.
Психолошки, Џејкобс почувствувал осаменост без социјални мрежи, но и слобода од постојани нотификации. Ова се совпаѓа со студии од Reddit, каде што корисници дискутираат како ВИ ја менува продуктивноста, но и ја зголемува зависноста.
По 48 часа, Џејкобс заклучил дека ВИ е поголема од што мислиме, но не секогаш негативна. “Тоа е алатка што може да го забрза напредокот”, вели тој. Експериментот го натерал да ги цени човечките одлуки, но и да се плаши од иднина каде што ВИ ќе пишува статии наместо луѓе. (како што е случајот и со оваа статија што ја читате).
Оваа содржина е генерирана со помош на вештачка интелигенција, но е внимателно проверена, уредена и дополнета од уредничкиот тим на IT.mk, со цел да обезбедиме точни, релевантни и квалитетни информации за читателите.







