Кина им ги укинува виртуелните момчиња на жените, но тие не сакаат да раскинат

За милиони корисници во Кина, љубовта не мора да има физичко тело. Таа може да биде во форма на четбот кој секогаш одговара, памети детали од разговорите, покажува љубомора, дава комплименти и се однесува токму онака како што корисникот сака.

Токму оваа индустрија сега се соочува со сериозен удар. Кина од 15 јули почна да применува нови правила за таканаречените антропоморфни ВИ услуги, односно системи кои симулираат човечка личност, начин на размислување и комуникација. Правилата се донесени од пет државни институции, меѓу кои и кинеската администрација за сајбер-простор.

Според новите регулативи, компаниите не смеат да создаваат услуги кои поттикнуваат прекумерна емоционална зависност, зависност од користењето или нарушување на реалните меѓучовечки односи. Особено се нагласува заштитата на малолетниците и спречувањето на ризици поврзани со менталното и физичкото здравје.

Резултатот е прилично необичен, и некои од најпопуларните ВИ придружници во Кина едноставно исчезнаа преку ноќ.

Како што објави Associated Press, големите технолошки компании како ByteDance, Alibaba и Tencent ги исклучија или значително ги ограничија своите AI companion услуги наместо да ги приспособуваат на новите правила.

За корисниците, тоа не изгледа како обично укинување на една апликација. Една 24-годишна Кинеска, Ли Линлин, за AP раскажала дека со својот ВИ партнер разменувала повеќе од 700.000 зборови. Кога услугата била прекината, таа не изгубила само историја на разговори, туку нешто што го доживувала како реална емоционална врска.

Токму тука лежи проблемот за регулаторите. Современите ВИ модели се повеќе не функционираат само како алатки за одговарање прашања. Тие можат да паметат претходни разговори, да се приспособуваат на карактерот на корисникот и да создаваат впечаток дека постои континуирана врска.

А кога таквата врска ќе исчезне преку ноќ, реакцијата може да биде многу посилна од онаа што би ја очекувале од гасење на обична апликација.

Кинеските веќе одамна имаат виртуелни партнери

Феноменот не започна со генеративната ВИ. Уште во 2024 година AFP известуваше за млади Кинезинки кои користат ВИ четботи како виртуелни момчиња. Една корисничка тогаш за својот ВИ партнер изјавила дека е љубезен, емпатичен и дека знае подобро да разговара со жените од вистински маж.

Во меѓувреме, феноменот прерасна во огромен пазар. Особено популарни се таканаречените otome игри, во кои женските играчи развиваат романтични односи со машки виртуелни ликови. Еден од најголемите хитови е Love and Deepspace, кој комбинира романса, фантазија и интерактивна приказна.

Според Reuters, играта од своето лансирање во 2024 година заработила речиси 1 милијарда долари глобално, при што Кина учествува со околу 60 отсто од приходите.

Една од корисничките со кои разговарал Reuters, 33-годишната Џоу, го опишува својот виртуелен партнер како некој што практично е секогаш со неа. Со помош на камерата на телефонот, таа дури може да го постави виртуелниот лик во реалната околина.

На прв поглед, лесно е популарноста на виртуелните момчиња да се поврзе со ниската стапка на бракови и наталитет во Кина. Но експертите предупредуваат дека причината и последицата не се толку едноставни.

Кина сега сака да постави граница

За Reuters, истражувачката Тингтинг Лиу од University of Technology Sydney вели дека не треба автоматски да се претпоставува оти виртуелните партнери ги тераат жените да избегнуваат реални врски. Според неа, падот на браковите и наталитетот има многу подлабоки структурни причини, вклучувајќи ги економските и родовите фактори и наследството од политиката на едно дете.

Тоа е важна разлика – ВИ можеби не ги создава проблемите во романтичните односи, но може да понуди исклучително удобна алтернатива. Виртуелниот партнер не се лути без причина, не исчезнува со денови, не бара компромиси и може да биде програмиран да биде внимателен, романтичен и достапен 24 часа дневно.

Новите правила не значат дека секој ВИ четбот е забранет. Тие се однесуваат на услуги кои континуирано симулираат човечки карактер и емоционална интеракција. Компаниите мора да преземат мерки против зависност, да спречат штетни интеракции и да реагираат кога корисникот покажува знаци на сериозна психолошка или емоционална ранливост.

Регулаторниот пристап на Кина е еден од најдиректните обиди досега да се постави граница меѓу ВИ како алатка и ВИ како „личност“.

Но реакциите на корисниците покажуваат колку таа граница веќе станала нејасна. За нив, виртуелното момче можеби не е вистинска личност. Но чувствата што ги создава интеракцијата можат да бидат вистински.