Апликацијата за испорака на храна и намирници Glovo, чие седиште е во Барселона, направи значителен напредок на пазарот во последниве неколку години, воспоставувајќи присуство во земји како Романија, Србија и Бугарија. Еден од нејзините најголеми пазари, меѓутоа, е Украина.
Со тим од 250 луѓе, компанијата моментално работи во 37 украински градови и услужува илјадници активни дневни клиенти, овозможувајќи соработка со 10.000 локални продавници и ресторани кои продаваат преку апликацијата. Како што истакнува ко-основачот на Glovo, Саша Мишу, компанијата има одговорност да придонесе за растот на локалната економија и, преку поддршка на украинските претприемачи, да ги поттикнува иновациите во земјата.
Во интервју за ИТ.мк направено во Киев, Саша Мишу зборуваше за тековните напори кои ги прави компанијата за да и помогне на украинската економија, иднината на индустријата за испораката, но и за потенцијалот за ширување во Македонија и во остатокот од Балканот.
IT Logs: На кој начин функционира Glovo во Украина и со кои предизвици се соочува?
Саша Мишу: Со оглед на тоа дека се работи за многу солиден бизнис модел, бележевме константен раст пред војната. Кога започна војната, меѓутоа, бевме принудени привремено да го затвориме бизнисот. Денес, вратени сме во Украина како трет по големина бизнис. Може да се забележи профитабилен напредок. Главните предизвици се поврзани со безбедно работење низ градовите. Поради тоа, се случува да работиме со помало работно време отколку во другите земји.
Во многу земји сме отворени 24/7, но во Украина и понатаму стапува на сила полициски час. Треба да го затворите бизнисот порано. Во ситуации на прекини на струја, се случува да работиме и со 40-50% скратено работно време. Моментно, ова е сложено прашање што значително го засега нашиот бизнис. Во ситуации на прекин на струја, нашиот партнер не може да прима никакви наредби, а машините не работат. Дополнителни пречки произлегуваат од наметнување полициски час, како и безбедносни ризици во ситуации на неизбежен воздушен напад. Сите овие работи влијаат на големината на самиот бизнис кој сигурно би бил многу поголем да не беше војната.

Доколку се навратиме девет години наназат, кој е главниот виновник за идејата, технологијата и функционирањето на Glovo?
Го запознав Оскар (ко-основачот на Glovo, Оскар Пјер) на крајот на 2014 година. Тој се имаше штотуку вратено од САД, каде студираше на Универзитетот Џорџија. На времето, размислував на слична идеја која беше инспирирана од Uber и она што тие го правеа со традиционалната индустрија поврзана со возењето такси. Мислев дека би било одлично да се изгради компанија која, наместо да вози луѓе низ градот, ќе ги преместува работите, и тоа преку апликација.
Оскар ја имаше истата идеја. Всушност, тој веќе работеше на seed инвестиции и имаше извршено неколку тестови дома преку веб-апликација. Откако луѓето ме запознаа со него и ги разменивме нашите идеи, го прашав дали сака да ги здружиме силите, на што тој се согласи.
На Glovo му требаа пет години за да се здобие со статусот на unicorn. Што научивте од целиот овој процес?
Дефинитивно не е лесно. Имавме толку многу моменти кога за малку ќе останевме без пари. Еден круг за собирање средства дојде со три-четири месеци задоцнување, принудувајќи не да вложиме пари во компанијата за да се увериме дека можеме да плаќаме плати од свој џеб. Имавме кругови за собирање средства. На стотици НЕ, конечно некој ќе кажеше – да. Да е лесно, не е. Нашиот најголем предизвик секогаш беше собирање средства, трудењето да сме што е можно поубедливи и правилно да се справуваме со озбилни VC, особено кога се работи за инвестирање во мал стартап од Барселона што би можел да ја попречи светската сцена.
Потоа, влијаеше и огромната конкуренција. Сите наши конкуренти имаа повеќе капитал од нас. Нашите главни конкуренти, како платформите за испорака како UberEATS, немаа никаков проблем да влезат на сцената и да потрошат многу пари. Дополнително пречка се појави со COVID, односно со брзата испорака на намирници. И тука се трошеа многу пари, па моравме да издржиме запрепастувачки силна, но и луда конкуренција, бидејќи дел од конкуренцијата не беше загрижена за заработка, туку само за добивање удел на пазарот преку фрлање пари во пазарот. Тоа и-тоа-како беше тешко.

Како влијаеше ЦИЕ на растот на вашата компанија?
Растот на нашата компанија првично започна во јужна Европа, односно на трите клучни пазари: Шпанија, Италија и Португалија. Потоа го лансиравме проектот во Латинска Америка. Таму се проширивме низ 11 градови. Потоа започнавме во Централна Источна Европа, Полска, балканскиот регион, за да на крај завршиме со Централна Азија и Африка.
Го продадовме бизнисот во Латинска Америка, со што добивме многу добар поврат на инвестицијата. Продажбата на Латам беше резултат на преголемите инвестиции од конкуренција, беше навистина тешко да се задржи пазарниот удел. За нас, имаше повеќе смисла да го продадеме бизнисот во Латинска Америка и да го искористиме тој капитал за инвестиции во Централна Источна Европа. Сакајќи да го консолидираме лидерството, се проширивме и купивме голем број компании и некои локални играчи. Како резултат, сега сме лидери во регионот.

Во однос на новите технолошки трендови, што мислите дека е следно за индустријата на испорака? Како Glovo се вклопува со овие нови трендови?
Мислам дека Glovo совршено се вклопува со променливата динамика и потребите на потрошувачите, како и на начините на кои се купуваат најразлични добра. Како алатка, ние сме еден вид олеснувач за трговците на мало – за сите продавници на улиците од вашиот град, како и за сите ресторани за продажба преку интернет. Мислам дека сè повеќе луѓе сега ќе почнат да користат апликации како Glovo, можеби не за испорака, туку и за да нарачаат нешто кое подоцна би го подигнале. Ние помагаме за поефикасни продажби онлајн и ќе ви дадеме што е можно повеќе алатки за да го остварите тоа.
Мојата визија за продажбата на мало ги вклучува не само големите супермаркети, туку и локалните мали и средни претпријатија, сведувајќи ја политиката на два начини на купување: купување поради потреба и купување затоа што е пристапно и лесно. Се мисли на работи што сакате да ги купите, а не се забавни, како тоалетна хартија или 12 шишиња вода, прашок за перење и слично. Како резултат, ќе добиеме алатка за олеснето купување на неопходните работи. За да не се губи време, мислам дека луѓето ќе користат дигитални канали за да нарачка на вакви работи. Ќе имаме компании кои ќе ви го продадат и ќе ви го достават продуктот по слична цена како да сте си го вие самите купиле од маркетот.
Потоа, тука е делот кога купувате нешто само затоа што е забавно. Има многу примери за тоа – жена ми ќе ми рече „еј, ајде да пазаруваме“. Не ми треба друга кошула, не ми требаат повеќе чорапи, на жена ми не ѝ требаат повеќе чевли – но вие сепак одите и купувате – затоа што е забавно!
А мислам дека тоа е случај и со храната. Обожавам да готвам и понекогаш дел од моите готвачки ритуали е да одам во продавница. За мене е забавно да се изберат, мирисаат, купат, носат, а потоа, конечно готват состојките. Сметам дека продавниците ќе го дадат тоа дополнително искуство. Бизнисот со ресторани е многу сличен – и, кога го лансиравме Glovo, отидов во ресторани и реков дека сме Glovo, ставете се во апликацијата, и ние ќе ви ја вршиме доставата. На ова, првата реакција беше: „Јас не сакам да си имам работа со апликација, тоа ќе ми го уништи искуството со моите клиенти“. Многу беше интересно да се чуе ова.
И втората реакција беше зошто да ти плаќам провизија кога ти ќе ги извадиш клиентите од мојот ресторан, ќе ја земеш нарачката, ќе им ја однесеш дома и јас, на сето тоа, да ти ја платам провизијата. Тие гледаа на Glovo како на конкурент – сепак, во реалноста, ние не сме конкурент. Ако сакам да одам во ресторан со моите пријатели, нема да нарачам – одам таму поради дружбата. И јас не одам во ист ресторан секоја вечер, туку ги менувам.
Значи, ова се смета за еден вид забава, а Глово е многу повеќе од тоа. Интересната работа е што кога ќе го пронајдете омилениот хамбургер или кога ќе го најдете вашиот омилен тајландски ресторан тежнеете да им се навраќате. Не јадам хамбургери секоја вечер, но кога јадам, го нарачувам мојот омилен. Значи, Glovo не се натпреварува со ресторани, туку се натпреварува со домашно готвење. Целата работа е за забавно искуство кое произлегува од неопходност и практичност.
И, конечно, сето она што не е ресторанска храна го нарекуваме – брза трговија. Мислам дека за трговците на мало ќе биде голема тенденција во е-трговијата да се префрлат на q-трговија, бидејќи брзата трговија ќе биде многу важен дел од трговијата. И тука се вклопува Glovo – ние сме олеснувач за тоа. Мислам дека трговците на мало се во единствена позиција да го искористат ова и тие навистина не треба да ја пропуштат можноста.
Во однос на проширувањето, може ли наскоро да го видиме Glovo во Македонија?
Целосно сме фокусирани на профитабилноста. Следниот период ќе биде првиот профитабилен период од постоењето на Глово. Ни требаа девет и пол години и нашето проширување е фокусирано првенствено во земјите каде што веќе работиме. Замислата ни е да се прошируваме во градовите од земјите во кои веќе соработуваме. Паралелно со ова, тежнееме и кон проширување на категориите со понуди и зголемување на бројката од продавници.
Ќе има уште една фаза во која ќе се прошириме во дополнителни земји. Иако не верувам дека тоа би се случило годинава, областите за проширување дефинитивно би биле Централна Азија, Источна Европа и Африка.







